เพื่อนที่ควรรักษาไว้ มิตรที่ดี คือความโชคดีอย่างหนึ่ง

นิยาม ‘เพื่อน’ ที่แท้คือ คนที่หวังดีต่อเรา

คำว่า ‘หวังดี’ เป็นคำธรรมดาแต่ความหมายลึกซึ้ง คือคาดหวังให้เกิดแต่สิ่งดี ๆ ในชีวิตเพื่อน

สำหรับผมแล้ว เราสัมผัสความหวังดีของเพื่อนได้ ผ่านสามการกระทำที่เห็นชัด

หนึ่ง… ดีใจเมื่อเพื่อนได้ดี

ภาษาธรรมเรียก “มุทิตาจิต” เพื่อนที่ดีมักรู้สึกดีไปด้วยเวลาที่เห็นเพื่อนสำเร็จ เป็นสุข มีชีวิตที่ดี เมื่อได้ยินข่าวดีของเพื่อนก็ดีใจเหมือนได้ยินข่าวดีของตัวเอง

เพื่อนเช่นนี้หาไม่ง่ายนัก ถ้ามีไว้ในชีวิตจึงควรรักษาให้ดียิ่ง

สอง… ทุกข์เมื่อเพื่อนทุกข์

นี่คือความผูกพันและผูกใจไว้ด้วยกัน คนที่หวังดี ในแง่หนึ่งคือหวังให้เรามีชีวิตที่ดีขึ้น ช่วงเวลาที่เราทุกข์ เพื่อนแท้จะอยู่เคียงข้าง รับรู้ความทุกข์นั้นไปด้วยกัน

เพื่อนจะไม่เห็นทุกข์ของเราเป็นเรื่องเล็ก ให้เกียรติกับความทุกข์ของเรา รวมถึงให้เวลาคลี่คลาย ขณะเดียวกันก็ยินดีที่จะอยู่ข้าง ๆ โดยไม่สั่งสอนหรือตัดสินขณะที่เรายังไม่ต้องการ

มีภาษิตว่า “ยามสุข เมื่อมีคนสุขด้วย ความสุขจะเพิ่มเป็นสองเท่า ยามทุกข์ เมื่อมีคนร่วมทุกข์ ความทุกข์จะลดลงครึ่งหนึ่ง” นี่คือความสวยงามของการมีมิตรที่ดี

สาม… เตือนด้วยความห่วงใย

นี่คือหน้าที่กัลยาณมิตร เพื่อนที่ดีย่อมมิใช่คนที่เออ-ออไปด้วยทุกสิ่งอย่าง หากคือเพื่อนที่ยินดีเสี่ยงออกปากเตือนเรา เมื่อเห็นเราทำในสิ่งไม่เหมาะควร

การเตือนด้วยเจตนาดีจะทำให้เรารู้สึกปลอดภัย อยากแก้ไข เกิดสติ และมองเห็นข้อผิดพลาดของตัวเอง คำเตือนที่ดีจะทำให้เราขอบคุณเพื่อนผู้ตักเตือนเสมอ

ที่ว่า ‘เสี่ยง’ ก็เพราะไม่มีใครชอบให้ติ เพื่อนที่รับหน้าที่ออกปากเตือนเพื่อน จึงเสี่ยงจะผิดใจกัน กระนั้น ถ้าทำไปโดยเจตนาดี เพื่อนกันย่อมสัมผัสได้

การมีเพื่อนที่คอยตักเตือนกัน สำคัญไม่แพ้คนที่หัวเราะและร้องไห้ไปด้วยกัน เพื่อนเช่นนี้มีคุณค่าอย่างยิ่ง เหมือนเป็นกระจกส่องสะท้อนให้เรา

เหมือนเป็นหัวที่สอง ทำให้เรามองเห็นโลก และตัวเองในมุมอื่น ไม่มั่นใจในตัวเองเสียจนบิดเบี้ยวจากความจริง

ในห้วงเวลาที่เพื่อนมีสภาพจิตใจไม่ปกตินัก เพื่อนสามารถทำหน้าที่ทั้งสามแบบได้ตามจังหวะที่เหมาะสม เช่น ชวนเพื่อนไปทำกิจกรรมที่ทำให้รู้สึกดีกับชีวิตเพิ่มขึ้น

อาจเป็นกิจกรรมง่าย ๆ อย่างการเดินเล่นในสวน กินขนม นั่งคุยกัน หรืออีกทางคือ นั่งรับรู้ความทุกข์ร่วมกัน อยู่ข้าง ๆ ฟังเพื่อนระบายความรู้สึกที่คุกรุ่นในใจ

และคอยตักเตือนด้วยความหวังดี เมื่อเพื่อนเซออกนอกเส้นทาง ด้วยวิธีและถ้อยคำที่รู้กันว่า ควรพูดอะไร แบบไหน

การมีคนที่หวังดีต่อเราอยู่ในชีวิต นับเป็น “พร” อย่างหนึ่ง

หากพบเจอใครที่ดีใจกับเรา ร่วมทุกข์ด้วยกัน และเตือนด้วยความปรารถนาดี ก็สามารถทดคนเหล่านี้ไว้ในใจได้เลย อยู่ในลิสต์ของ “เพื่อนแท้”

เราคบหากันเพื่อสุขไปด้วยกัน ทุกข์ไปด้วยกัน และเตือนกันในวันที่เพื่อนหลงทาง มิใช่เพื่ออิจฉาเมื่อเพื่อนได้ดี สะใจเมื่อเพื่อนเจอเรื่องร้าย หรือนิ่งเงียบทั้งที่เห็นเพื่อนทำไม่ถูกต้อง

ในภาวะเป็นสุข เพื่อนแท้จะทำให้เราสุขมากขึ้น

ในภาวะเป็นทุกข์ อย่างน้อยที่สุด.. เพื่อนแท้จะไม่ทำให้ทุกข์มากกว่าเดิม

เพื่อนเช่นนี้สอนให้เรารู้จักความรัก

เพื่อนเช่นนี้ทำให้เรารักพวกเขา

และพวกเขาทำให้เรารักตัวเอง แม้ในวันที่รู้สึกแย่กับตัวเองเต็มที

การรักษาเพื่อนเช่นนี้ไว้ คือการรักษาความรักในชีวิต

ที่มา Roundfinger โดย นิ้วกลม